FERN-SS

[CS-SS] แผนการ

posted on 06 May 2014 23:04 by fern-cubic4 in FERN-SS

entry นี้ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ


 

=============================================

 

[SS] แผนการ


Timeline: วันพุธ ที่ 12 กันยายน 2555


Character: สิงหา(ออกัส) พันปิยะ(ตง) สิมิลัน(ปั้นทราย) นันทนัท(น้ำน่าน) มณฑกาญจน์(โมรา) กัญญ์ดา(กัญ) ศรันฉัตร(เฟิร์น)


Other: อังคาร(มาร์ส-oc)

 

Entryที่เกี่ยวข้อง: [SS] กลุ้มใจ [Read]    

[MS] สามคน สองทาง หนึ่งใจ [Part1] [Part2]

[MS] แค่ปลายเอื้อม [Read]

 

Note: ฟิคปูพื้นสู่เหตุการณ์ในอนาคตค่า

 

ตอนแรกว่าจะเอาไปรวมกับฟิคหน้า แต่คิดไปคิดมา แยกวัน เวลาไปเลยดีกว่า จะได้ง่ายต่อคนอ่าน และสะดวกแก่คนเขียนด้วย

 

เมื่อสิงหาเริ่มจะรุก แต่ปัญหาอยู่ที่แม่เจ้าประคุณคนซื่อเริ่มถอยหนี ทางที่ดีก็คือขอความช่วยเหลือจากเพื่อนฝูงนี่ล่ะ

 

ปล. ขอบคุณผปค.ที่เกี่ยวข้องทุกคนที่ให้การรับรองคาร์นะคะ @august-8 @moramora @asahina @376sec  @nam-naan ยังไงฝาก @satan-lucus เช็คด้วยค่า

 

เชิญทัศนาจรค่า

 

=============================================


พักเที่ยง

 

 

“ต่งต๊ง น้ำน่าน ปั้นเหม่ง ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ~”

 

นัยน์ตาบุคคลทั้งสามหันขวับมามองเขา พร้อมกันกับเสียงห้าว ๆ ของนันทนัทที่ดังขึ้นแทบจะทันที

 

“อะไรอีกวะไอ้กัส ช่วยเรื่อง?!”

 

“ก็แบบว่า...”

 

สิงหาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อย่างผิดวิสัยแม้ปกติเขาจะเป็นคนที่ใจกล้า หน้าด้านก็จริง

 

แต่พอเป็นเรื่องของ ‘หัวใจแล้ว’

 


มันก็ต้องมีอายกันบ้างสิครับ โถ่ เห็นแบบนี้ผมก็อายเป็นน้า

 

 

สายตาของพันปิยะที่มองมาชวนร้อน ๆ หนาว ๆ แต่ก่อนเจ้าตัวจะทันโพล่งอะไรออกมา กับเป็นฝ่ายเพื่อนสาวตัวเล็ก ที่เอ่ยทะลุแทงใจดำเขาเข้าอย่างจัง

 

“เรื่องเจ๊ใช่มั้ย แน่ะ เค้ารู้นะกัส”

 

เด็กหนุ่มยิ้มเก้อ ยกมือเกาท้ายทอยแก้เขิน สีหน้าร้อนวูบวาบไม่ต่างอะไรจากตอนที่ทั้งสามจับเขาได้เรื่องของขวัญที่เขาทำให้ศรันฉัตรเมื่อตอนต้นเทอม

 

หากเมื่อเหลือบมองปฏิกิริยาของเพื่อนสนิทแต่ละคนแล้ว ก็ระลึกถึงเรื่องที่จะเอ่ยขอความช่วยเหลือมาได้

 

 

“อือ คือแบบว่า...”

 

 

ทันทีที่เขาพูดคำขอร้องจบ เสียงอุทานจากสิมิลัน นันทนัท และพันปิยะก็ดังไม่ผิดจากที่เขาคิดไว้เท่าไรนัก

 

“นี่กัสจะให้เค้าโกหกเจ๊เหรอ”

 

“ผิดศีลนะเว้ยไอ้กัส ข้อสามอะ มุสาวาทาเวรมณี แกเคยท่องมั่งปะเนี่ย”

 

“ข้อสี่ต่างหากน่าน ว่าแต่นี่มันใช่เรื่องของอั้วเหรอวะ!! จนตรอกแล้วสิท่า!!”

 

สิงหายิ้มแหย แต่มาถึงจุดนี้แล้วจะให้ถอยก็กะไรอยู่

 


ด้านเท่านั้นที่ครองโลก!!

 

 

“นะครับ ๆ ๆ ๆ น้า ช่วยเค้าหน่อยน้า”

 

สิงหาว่าพลางถลาไปนวดไหล่สิมิลันและนันทนัทนิด ๆ หน่อย ๆ ก่อนจะไปจบคนที่ดูจะให้ความร่วมมือยากที่สุดอย่างพันปิยะ

 

“นะครับ ๆ ศรีภรรยาคนดี ช่วยคุณสามีด้วย”

 

เขานวดไหล่แข็ง ๆ นั่น พลางตีสีหน้าเศร้าเป็นหมาหงอยให้อีกฝ่ายสงสาร แต่ผลที่ได้ดูจะตรงกันข้าม เมื่อเด็กหนุ่มหน้าตี๋รีบสะบัดตัวเขาหลุด ก่อนจะหันมาว้ากเพ้ยใส่หน้าเขาเข้าจัง

 

“พอแล้วเว้ย!! อั้วจะทนไม่ไหวแล้ว เอามือลื่อออกไปเดี๋ยวนี้ออกัส!!”

 

เด็กหนุ่มรีบปล่อยมือ ทำตัวเป็นเด็กน้อยว่านอนสอนง่าย แต่กระนั้นก็ยังคงกระพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะทอดเสียงอ่อน

 

"ต่งต๊งจะช่วยฉันแล้วใช่ไหม”

 

“เหอะ กับอิแค่จีบสาวนี่ต้องยืมมือ...”

 

พันปิยะแค่นเสียง เดาะลิ้นกอดอกจ้องหน้าเขา กระนั้น สิงหารู้ดีว่า โอกาสที่คำขอจะสำเร็จนั้นสูงเกินกว่า 99% เลยทีเดียว

 

 

“เออ!! อั้วช่วยก็ได้ แต่ต้องมีข้อแม้นะ...”

 

 

สิงหาดี้ด้า หูผึ่งฟังข้อเสนอของพันปิยะเต็มที่ หากไม่เหลือบ่ากว่าแรง เขาย่อมทำให้ตามที่อีกฝ่ายประสงค์อยู่แล้ว

 

“เลี้ยงหมูกระทะพวกเราหนึ่งมื้อละกัน”

 

คำเสนอที่เขารับได้ แต่ก่อนจะตกลง นันทนัทก็ขัดขึ้นมา

 

“โห ซ้อ... จะให้ช่วยขนาดนี้ต้องโอชิแกรนด์แล้วม้าง หมูกระทะคงไม่เวิร์ค”

 

“เห ที่มีไอศกรีมฮาเกนดาสเป็นของหวานปะ”

 

สิมิลันหันถามคู่หู ซึ่งนันทนัทก็รีบพยักหน้าหงึก ๆ ตอบรับแทบจะทันที

 

“ใช